Over Ferry

Pasfoto van FerryMijn naam is Ferry Molenaar. Ik ben 26 jaren jong en ik woon in Nijmegen. Al vanaf jonge leeftijd ben ik helemaal gek op de radio. Al op mijn negende maakte ik samen met m’n broer mijn eigen radioprogramma’s. En zoals dat wel vaker gebeurd met hobby’s, liep het helemaal uit de hand.

Ik ben zo goed als blind en daarom ben ik veel met geluid bezig. Het duurde dan ook niet lang voordat mijn hobby veranderde in werk. Toen ik 16 jaar was begon ik bij de lokale omroep in Zeist, waar ik niet veel later weggestuurd werd. De programmaleider zei dat ik goed was, maar absoluut niet geschikt was voor de doelgroep van 50+. Ik gaf me gewonnen en besloot mijn geluk ergens anders te zoeken.

Ik ben een doorzetter en laat me niet zo snel aan de kant zetten. Inmiddels had ik de ambitie om op de landelijke radio te komen en in 2010 deed er zich een waanzinnig mooie kans voor. Via het BNN programma ‘Je Zal Het Maar Hebben!’, waarin ik vertelde over mijn leven als bijna blind persoon, kwam ik in contact met de opleidingscoördinator van 3FM, Timo Kamst). Ik mocht daar mijn demo inleveren en hij liet me weten dat hij me wel wilde coachen. Het doel: een eigen nachtprogramma op 3FM.

Ferry aan het werk in de radiostudio in HilversumTwee jaar lang kwam ik elke maand bij hem op bezoek en heeft hij me heel veel geleerd over goede, mooie en interessante radio. Inmiddels werkte ik bij een radiostation in Hilversum waar ik veel vrijheid kreeg om het geleerde in de praktijk te brengen.

Na die twee jaar moest ik noodgedwongen stoppen met de 3FM DJ School. Niet alleen ontdekte ik dat 3FM niet de zender is waar ik thuis hoor, maar mijn ogen gingen ineens heel hard achteruit. Een simpele vliegreis naar Zweden was daar de oorzaak van. Mijn zicht ging terug van 5% naar 0,03%. Er volgde een heftige revalidatie om met mijn verminderde zicht om te gaan. Dit is één van de moeilijkste periodes uit mijn leven geweest.

Een zwarte hond met een kouwstok in de bekTijdens deze revalidatie leerde ik de meest elementaire dingen in het leven te doen zonder daarbij te kijken. Koken, koffie inschenken, schoonmaken, lezen, schrijven, oriëntatie en mobiliteit. Er was ook ruimte voor ontspanning en creativiteit. Tijdens deze revalidatie heb ik bijvoorbeeld gitaar leren spelen. Dat doe ik nu nog steeds met veel plezier! Er was nog een grote verandering: ik kreeg een geleidehond.

Na deze revalidatie werd ik liefdevol opgevangen bij de regionale omroep van Nijmegen. Zij gaven me een eigen programma in een horizontale dagprogrammering en omdat ik de beeldschermen in de studio niet kon lezen, offerde een vrijwilliger zich op om elke dag drie uur lang mijn ogen te zijn. Ik heb bijna drie jaar met veel plezier bij deze omroep gewerkt.

Ferry is aan het werk in de radiostudioInmiddels had ik mijn geleidehond, was de omroep drie keer praktisch failliet gegaan en had ik nog steeds geen betaalde baan. Ik begon weer na te denken over mijn toekomst in de media en over het feit dat ik nooit gestudeerd had. Daar moest verandering in gaan komen. Ik schreef me in op de Hogeschool van Amsterdam voor de studie media, informatie en communicatie. Deze studie biedt me niet alleen een goede voorbereiding op een baan in de media, maar geeft me ook de kans op een specialisatie waar maar weinig mensen aan denken. In de media wordt namelijk veel tijd besteed aan beeld, maar het geluid lijkt soms niet belangrijk. Ook al zie je wel goed, kan het geluid de kijker nog meer bevredigen.

Ik weet nog niet wat ik wil worden later. Ik weet wel dat deze studie me op weg helpt binnen een vakgebied waarvan ik hou, waarin ik verbeterpunten zie en waarin ik graag werkzaam wil zijn. Ik hoop met deze studie mijn toekomst in te gaan vullen.